Einstein on the beach [musicians at work]



Collegium Vocale Gent

Suzanne Vega

Duration: 200 minutes


Short teaser on Youtube


Music Philip Glass
Opera in four acts, based on a concept by
Robert Wilson and Philip Glass
(concert version)
Texts Christopher Knowles,
Samuel M. Johnson and Lucinda Childs
Narrator Suzanne Vega
Conductors Georges-Elie Octors,
Tom De Cock
Choir Master Maria van Nieukerken

Scenography Germaine Kruip
Costume Anne-Catherine Kunz
Dramaturgy Maarten Beirens
Scenography assistant Maxime Fauconnier
Light assistant Wannes De Rydt


++ = choir solo parts

Joowon Chung, Magdalena Podkościelna,
Elisabeth Rapp++, Charlotte Schoeters
Ursula Ebner, Karolina Hartman++,
Gudrun Köllner, Cécile Pilorger
Malcolm Bennett, Peter di Toro,
Hitoshi Tamada++
Charles Dekeyser, Philipp Kaven,
Bart Vandewege


Igor Semenoff
Michael Schmid, Chryssi Dimitriou
Jean-Luc Fafchamps, Jean-Luc Plouvier
Bass clarinet, soprano sax
Dirk Descheemaeker
Alto and soprano saxophones
Asagi Ito
Alexandre Fostier
Sound assistant
Suse Ribeiro
Wilfried Van Dyck


-Knee play 1
-Train 1
-Trial 1
-Knee Play 2
-Dance 1 (Field with Spaceship) • Night Train
-Knee Play 3
-Trial 2/Prison
-Dance 2 (Field with Spaceship)
-Knee Play 4
-Knee Play 5


General Director Ictus Ensemble
Gerd Van Looy
Head of production
Wilfried Van Dyck
Communication and promotion
Jean-Luc Plouvier
General Manager Collegium Vocale Gent
Bert Schreurs
Programme Director Collegium Vocale Gent
Jens Van Durme    


Ictus & Collegium Vocale Gent


Concertgebouw Brugge

High-resolution visuals

Visuals for download

An open space and an Einsteinian time dilation for this very unusual concert:
200 minutes of rhythmic high-speed micro-surgery, contrasting dramatically with the text that is whispered into the mic.
We will perform this sensational score, which dates from 1976, – from Philip Glass’s vicious experimental period,
both very radical and very poppy – with Collegium Vocale Gent (choruses) and Suzanne Vega, who is even more charming thirty years after Tom’s Diner, as the narrator, and who takes on all the roles in this opera.
Belgian and European tour. Stage design by Germaine Kruip.


This concert version of Einstein on the Beach by Philip Glass is a collaboration between Suzanne Vega, Ictus Ensemble, Collegium Vocale Gent and the visual artist Germaine Kruip. It presents a sheer musical approach to the full score of the legendary Glass/Wilson opera where the virtuosic instrumental, singing parts and crystalline structure of the piece are enhanced by a site-specific approach and a sophisticated sound design.

The focus of this production is the musical score itself and the musical sound of the libretto. We opt for a long-stretched performance (very close to the full score composed for the actual opera). In this way we want to create a minimalistic sound-bath of more than 3 hours length that reconnects to the freshness and radicality of early minimalism. The door of the concert hall will be kept open throughout the performance (the audience is free to wander in and out), the gap between stage and audience blurred thanks to Germaine Kruip’s visual intervention to be viewed as a contemporary art installation.

Indeed, for this concert there is no scenic extravaganza, no ambitious gesamtkunstwerk in the sense of the original Wilson/Glass/Childs production. It is the music making itself that will be exposed. The physical and mental challenge of making 200 minutes of music. We will show musicians at work. In a shared time and space with the audience, structured by the music, they will perform different parts from different positions on stage, share the audience view when not playing, surround them or play frontal, thus transforming the concert hall in a visual and auditive surrounding environment. And in structuring space in this way, as expected, Robert Wilson and Lucinda Childs are looking around the corner again.


Suzanne Vega provides a personal reading of the original abstract libretto. Widely known for her chart toppings tracks from the 1980s such as Tom’s Diner and Marlene On The Wall, Vega has had a long association with the New York musical and literary (it was Glass himself who arranged Fifty-Fifty Chance on Vega's third CD).

In this version, Vega acts as a multi-character narrator, bringing out the collage of voices in the texts of Christopher Knowles, Samuel M. Johnson and Lucinda Childs to provide a dramaturgical unity between all the components. .


Einstein on the Beach was premiered in 1976, the same year as Music for Eighteen Musicians by Steve Reich: with these two masterpieces American minimalism finally came out of the shadows of the underground scene to suddenly encounter large audiences.

The piece is written for choir and amplified ensemble, a hybrid formula between chamber ensemble and a pop band (at the time modelled on the Philip Glass Ensemble): two keyboard players playing organs and synthesizers, saxophones, flutes and clarinet. In addition to that Glass calls for a soloistic violinist, who was supposed to be the incarnation of the character of Albert Einstein himself.

‘Einstein’ still bears the traces of the radical musical experiments the composer conducted in his youth that were thought of as formal ‘etudes’ (Music in Fifths, Music in Contrary Motion,...) and is developed by accumulation of very short musical motifs that are submitted to processes of augmentation or arithmetical subtraction that dazzle the listener… Some music lovers might prefer Philip Glass’s music to be played pompous and neoclassical; we kindly suggest to them to stay at home. Our heart is definitely with the esthetics of his early vinyl record North Star, 1977, in which a certain approach occurs that some critics have called “alterminimalism”.



Suzanne Vega emerged as a leading figure of the folk-music revival of the early 1980s when, accompanying herself on acoustic guitar, she sang what have been labelled contemporary folk or neo-folk songs of her own creation in Greenwich Village clubs. Since the release of her self-titled, critically acclaimed 1985 debut album, she has given sold-out concerts in many of the world’s best-known halls. In performances devoid of outward drama that nevertheless convey deep emotion, Vega sings in a distinctive, clear vibrato-less voice that has been described as “a cool, dry sandpaper- brushed near-whisper” and as “plaintive but disarmingly powerful.”
Bearing the stamp of a masterful storyteller who “observed the world with a clinically poetic eye,”Suzanne’s songs have always tended to focus on city life, ordinary people and real world subjects. Notably succinct and understated, often cerebral but also streetwise, her lyrics invite multiple interpretations. In short, Suzanne Vega’s work is immediately recognizable, as utterly distinct and thoughtful, and as creative and musical now as it was when her voice was first heard on the radio over 20 years ago.


Since moving from theatre to the art world in the early 2000s, Germaine Kruip has been pursuing several lines of thought and work: her interest in ephemerality and where it condenses briefly into a physical or visual moment; in scenography of uncontrollable or ungraspable phenomena, such as the ever-changing daylight and the passage of time; in ritual and performance as abstracted moments of everyday life; in historical and art historical examples of attempts to reach abstraction by means of geometry – and finally in the desires, theories and ideologies that underlie these attempts.
Link : Have a look on the Germaine Kruip’s work


Presentation on this website


was founded in 1970 on Philippe Herreweghe’s initiative by a group of friends studying at the University of Ghent,. They were one of the first ensembles to use new ideas about baroque performance practice in vocal music. Their authentic, text-oriented and rhetorical approach gave the ensemble the transparent sound with which it would acquire world fame and perform at the major concert venues and music festivals of Europe, the United States, Russia, South America, Japan, Hong Kong and Australia. Since 2017 the ensemble runs its own summer festival Collegium Vocale Crete Senesi in Tuscany, Italy. | www.collegiumvocale.com


is a lecturer in musicology (20th – 21st centuries) at the University of Amsterdam. He studied musicology at the Catholic University of Leuven, where he also received his Ph. D. with a thesis on European minimal music. He is general director of Festival 20/21 (Leuven) and artistic director of its « Transit » section for XXIst Century music.

Een buitengewoon concert waarbij de deuren open blijven en de tijd vervaagt: 200 minuten razendsnelle ritmische micro-chirurgie met als tegenpool in de microfoon gefluisterde teksten. Voor deze verbluffende compositie uit 1976 – van de vroege Philip Glass, radicaal experimenteel en echte popart – krijgen we versterking van Collegium Vocale Gent dat het koorgedeelte voor zijn rekening neemt en van Suzanne Vega. Zij is de verteller die alle rollen voor haar rekening neemt en dertig jaar na Tom’s Diner nog verleidelijker klinkt dan ooit. Op tournee door België en Europa.


De concertversie van Einstein on the Beach van Philip Glass is het resultaat van een samenwerking tussen Suzanne Vega, Ictus, Collegium Vocale Gent en beeldend kunstenares Germaine Kruip. Voorop staat de zuiver muzikale benadering van de integrale 200 minuten durende partituur van de legendarische Glass-Wilson opera. Een gesofisticeerde klankregie en een site-specifieke benadering leggen de nadruk op de uitzonderlijke instrumentale, vocale virtuositeit en de kristalheldere structuur.

De extreme lengte van de voorstelling en de meeslepende vertelstijl van Suzanne Vega die alle gesproken teksten voor haar rekening neemt, dompelen de toeschouwers onder in een klankbad dat hen terugvoert naar de verfrissende radicaliteit van het vroege minimalisme. De deuren van de concertzaal blijven open en geven het publiek de mogelijkheid om de zaal in en uit te wandelen. De scheiding tussen podium en publiek vervaagt dan weer door de interventie van Germaine Kruip, die de ruimte herdenkt als een installatie.

Deze voorstelling is geen herneming van het totaalspektakel met mythische proporties dat ontsproot aan de vereende krachten van Philip Glass, Bob Wilson en Lucinda Childs in 1976. Deze versie van Einstein on the Beach zet ruim veertig jaar na datum het muzikale gebaar zelf op het voorplan. De dramatische actie bestaat uit de fysieke en mentale uitdaging waaraan de muzikanten en koorleden van deze 200-minuten lange trip van worden onderworpen. Ze spelen vaak aan een hels tempo, met de vereiste chirurgische precisie, gesticuleren, delen tussen hun interventies de ruimte van en met het publiek, veranderen van plaats, stellen de belichting bij ... Hier zijn muzikanten aan het werk.


Suzanne Vega stelt een persoonlijke lezing voor van het originele libretto; een heterogene verzameling van eerder abstracte teksten. De Amerikaanse zangeres scoorde wereldwijd met hits als Tom’s Diner en Marlene On The Wall, maar is ook kind aan huis in de New Yorkse literaire en experimentele scène (niemand minder dan Philip Glass was verantwoordelijk voor het arrangement van Fifty-Fifty Chance op het derde album van Vega). In deze Einstein on the Beach vertolkt Suzanne Vega alle rollen en ontpopt ze zich tot een veelzijdige verteller.


Einstein on the Beach ging in première in 1976, hetzelfde jaar waarin Steve Reich zijn Music for Eighteen Musicians uitbracht. Dankzij de quasi gelijktijdige lancering van de twee meesterwerken trad de Amerikaanse minimal music uit de schaduw van de underground om snel zijn weg te vinden naar een breed publiek.

Het werk is niet geschreven voor een klassiek orkest, maar doet beroep op een koor en een instrumentaal ensemble, beiden versterkt; als een hybride tussen kamerensemble en popgroep – naar het voorbeeld van Glass’ toenmalige experiment met het Philip Glass Ensemble. Twee keyboardspelers nemen het ritmisch-harmonische geraamte van de opera voor hun rekening (orgel en synthesizers) aangevuld met de heldere sonoriteit van de saxofoons, twee fluiten en een klarinet. Voor de muzikale belichaming van Albert Einstein himself schrijft Glass – o ironie – een verknipte partituur voor vioolsolo.

Einstein on the Beach draagt de sporen van de radicale stijl-experimenten van de jonge Glass, die worden beschouwd als formele, hypnotische études, opgebouwd door een opeenstapeling van korte motieven onderworpen aan de mathematische ingrepen van additie en diminutie. Sommige muziekliefhebbers verkiezen een andere Philip Glass, met ietwat pompeuzer werk als alternatief voor de neoklassieke symfonie; zij zullen zich in deze muziekfabriek niet helemaal thuis voelen. Wie daarentegen tuk is op een flinke portie alter-minimalisme en eerder gewonnen is voor het credo less is more, wordt ongetwijfeld op zijn wenken bediend.


Suzanne Vega is een iconische figuur uit de folkrevival van de jaren 80. Ze verwierf bekendheid als meisje-met-gitaar dat de clubs in Greenwich Village afschuimde om haar eigen “hedendaagse” folksongs aan de man te brengen. Na de release van haar eerste, internationaal gelauwerde album in 1985, waren uitverkochte zalen haar deel. Tijdens concerten ontdaan van pathos, maar doordrongen van een delicate emotionaliteit, slaagt Vega erin een unieke stijl neer te zetten waarin haar glasheldere stem, fluisterend en vibratoloos, haar breekbare timbre, haar melancholische en onweerstaanbaar ontwapenende frasering haar handelsmerk worden. De elliptische, enigmatische en ietwat cerebrale songs van Suzanne Vega nodigen uit tot uiteenlopende interpretaties. Op haar werk dat zo herkenbaar is en blijft, is de laatste dertig jaar geen spatje sleet, laat staan een rimpel te bespeuren.

Beeldend kunstenares Germaine Kruip is scenografe van opleiding en werkt al ruim vijftien jaar aan een origineel oeuvre dat zich beweegt tussen beeldhouwkunst, performance en architectuur. Haar werk is gevarieerd en complex: Kruip maakt vuurwerktuigen, bouwt observatieplatforms, speelt met licht en schaduw, maakt kinetische sculpturen en performances.
Link: website van Germaine Kruip, www.germainekruip.com

Ictus is een ensemble voor hedendaagse muziek dat sinds 1994 de gebouwen deelt met P.A.R.T.S en danscompagnie Rosas . Onder leiding van choreografe Anne Teresa De Keersmaeker creëerden Rosas en Ictus veertien verschillende voorstellingen. Vanaf het prille begin zette Ictus in op het gemengde statuut van het ‘elektrisch ensemble’, waarin versterking, (live-)elektronica en een elektronisch instrumentarium deel uitmaken van de dagelijkse praktijk. Bij het label Cyprès kwamen een twintigtal cd’s uit waaronder twee albums gewijd aan de muziek van Fausto Romitelli die tot vandaag geroemd worden voor hun avontuurlijke en onconventionele mixing en mastering. Met het Kaaitheater en Bozar als vaste partners in Brussel, stelt Ictus jaarlijks een nieuw concertseizoen samen, voor een breed publiek van theater-, dans- en muziekliefhebbers. Sinds 2004 is Ictus ook in residentie aan de Opera van Lille.

Collegium Vocale Gent werd opgericht in 1970 op initiatief van Philippe Herreweghe samen met een groep bevriende studenten. Het ensemble paste als één van de eerste de nieuwe inzichten inzake de uitvoering van barokmuziek toe op de vocale muziek. Deze authentieke, tekstgerichte en retorische aanpak zorgde voor een transparant klankidioom waardoor het ensemble in nauwelijks enkele jaren tijd wereldfaam verwierf en te gast was op alle belangrijke podia en muziekfestivals van Europa, de Verenigde Staten, Rusland, Zuid-Amerika, Japan, Hong-Kong en Australië. Sinds 2017 organiseert het ensemble in het Italiaanse Toscane een eigen zomerfestival: Collegium Vocale Crete Senesi.

Maarten Beirens is docent muziekwetenschap van de 20e en 21e eeuw aan de Universiteit van Amsterdam. Hij studeerde musicologie aan de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij ook een doctoraat behaalde met een proefschrift over Europese minimal music. Hij is algemeen directeur van het Festival 20/21 in Leuven en artistiek directeur van het Transit festival voor eigentijdse creatie.

Espace ouvert et temps dilaté pour ce concert hors-normes :
200 minutes de micro-chirurgie rythmique à haute vitesse, contrastant avec un ensemble de textes chuchotés au micro.
Cette stupéfiante partition de 1976 – du Philip Glass
période vache, tout à la fois très radical et très pop –
sera défendue par le Collegium Vocale Gent à nos côtés pour les parties chorales et par Suzanne Vega,
encore plus séduisante trente ans après Tom's Diner, en narratrice endossant tous les rôles à la fois.
Tournée belge et européenne. Scénographie de Germaine Kruip.


Einstein on the Beach de Philip Glass, présenté en version de concert, est le fruit d’une collaboration entre Suzanne Vega, l’ensemble Ictus, le Collegium Vocale Gent et l’artiste visuelle Germaine Kruip. La partition du légendaire opéra de Glass/Wilson est donnée presque intégralement dans une version purement musicale de 200 minutes. La diabolique virtuosité rythmique, instrumentale et vocale que requiert l’oeuvre est servie dans l’écrin d’un sound design sophistiqué, et rehaussée d’une subtile scénographie qui modifie l’expérience liée d’ordinaire aux salles de concert.

La durée extrême, le plein déploiement des processus répétitifs et accumulatifs, la diction envoûtante de Suzanne Vega prenant en charge l’intégralité des textes parlés, ont pour effet de plonger l’auditeur dans une écoute immersive, immaîtrisable, qui le reconnecte à la fraîcheur et la radicalité des premières expériences minimalistes. Les portes de la salle de concert restent ouvertes, permettant au public d’aller et venir à sa guise, tandis que la frontière entre scène et salle est rendue incertaine par l’installation artistique et lumineuse de Germaine Kruip, qui reconfigure l’espace.

Là où les forces conjuguées de Philip Glass, Bob Wilson et Lucinda Childs proposaient en 1976 un spectacle total à valeur de manifeste, la relecture qui en est faite ici, plus de quarante années plus tard, expose en première ligne le geste musical lui-même. Le défi physique et mental que représentent pour les musiciens et les chanteurs ces 200 minutes de micro-chirurgie rythmique, souvent à très haute vitesse, constitue le cœur de l’action dramatique. Ils jouent, se font des signes, partagent l'espace du public entre leurs interventions, changent de place, entourent les spectateurs, s'occupent de modifier les éclairages : nous montrerons les musiciens au travail.


Le livret original, réservoir de textes de différentes natures, destiné à être utilisé avec une certaine liberté, sera lu selon le point de vue personnel de Suzanne Vega. Mondialement célèbre pour ses petits joyaux de pop poétique dans les années 1980, comme Tom’s Diner ou Marlene On The Wall, Suzanne Vega est aussi une enfant de la scène littéraire et expérimentale new-yorkaise (on se souvient, par exemple, que Philip Glass lui-même avait arrangé Fifty-Fifty Chance sur le troisième album de Vega). Dans cette version, Vega endosse tous les rôles et se présente comme un narrateur protéiforme.


Einstein on the Beach a été créé en 1976, soit la même année que Music for Eighteen Musicians de Steve Reich. Avec ces deux chefs-d'œuvre quasi simultanés, le minimalisme musical américain sortait de l'ombre de la scène underground et rencontrait soudainement le succès populaire.

L'œuvre n'est pas destinée à l'orchestre classique, mais convoque un choeur et un groupe instrumental, tous deux amplifiés, sorte de formule hybride entre l'ensemble de chambre et le groupe pop — à l'exemple de ce que Philip Glass expérimentait en ce temps-là avec son Philip Glass Ensemble. Deux claviéristes prennent en charge le squelette rythmico-harmonique de l'opéra (orgues et synthétiseurs), auxquels s'ajoutent les sons brillants des bois : saxophones, deux flûtes et clarinette. En outre, Albert Einstein lui-même est ironiquement représenté sous la forme musicale d'une folle partition pour violon solo.

Einstein on the Beach porte la trace stylistique des expériences radicales du jeune Glass, ces étonnantes études formelles, puissamment hypnotiques, se développant par accumulation de courts motifs soumis à des opérations arithmétiques d'augmentation ou de soustraction. Certains mélomanes se sont pris de passion pour un autre Philip Glass, plus tardif et quelque peu assagi, représentant d'une alternative à la symphonie néoclassique ; sans doute ne se sentiront-ils pas tout à fait chez eux dans notre usine à musique. Mais les assoiffés d'alter-minimalisme (selon un terme récemment lancé), prêts à goûter la saveur toujours verte du mot d’ordre moins c'est plus, y trouveront certainement leur compte.


Suzanne Vega est une figure icônique du revival folk des années 1980. Accompagnée de sa seule guitare, elle s’est fait connaître en écumant les clubs de Greenwich Village pour y interpréter ses propres chansons de "folk contemporain". Depuis son premier album paru en 1985, internationalement acclamé, elle n'a cessé de remplir les salles. Dans des concerts dépourvus de pathos, mais empreints d'une délicate émotion, Vega a imposé le style unique de sa voix claire, chuchotée et sans vibrato, son timbre de papier de verre, son phrasé mélancolique et irrésistiblement désarmant. Elliptiques, énigmatiques et légèrement cérébrales, les chansons de Suzanne Vega s'offrent à de multiples interprétations — ce qui explique que son art, reconnaissable entre tous, n'ait pas pris une ride en plus de trente ans.

L'artiste plasticienne Germaine Kruip est scénographe de formation. Elle poursuit depuis plus de quinze ans une oeuvre originale à la croisée des chemins de la sculpture, de la performance et de l'architecture. Son oeuvre est variée et complexe : Kruip fabrique des engins pyrotechniques, érige des plates-formes d'observation, joue avec la lumière et les ombres, présente des sculptures cinétiques et reconstitue des performances.
Lien : vers le site de Germaine Kruip

Presentation sur ce site

Le Collegium Vocale Gent fut créé en 1970 à l’initiative de Philippe Herreweghe. C'était à l’époque l’un des premiers ensembles à étendre les nouveaux principes d’interprétation de la musique baroque à la musique vocale. Cette approche authentique, qui met l’accent sur le texte et la rhétorique, est à la base d’une nouvelle transparence du langage musical. Ceci a permis au Collegium Vocale Gent d’obtenir en quelques années une reconnaissance internationale et d’être invité à se produire dans des salles de concert et des festivals musicaux prestigieux en Europe, aux États-Unis, en Russie, en Amérique du Sud, au Japon, à Hong Kong et en Australie. Depuis 2017 l’ensemble organise son propre festival d’été en Toscane, Italie : Collegium Vocale Crete Senesi

est conférencier à l'University d'Amsterdam pour la musicologie des XXe et XXIe siècles. Il a étudié la musicologie à l'Université Catholique de Leuven (KUL), et y a été reçu docteur avec une thèse sur le minimalisme européen en musique. Il est directeur général du Festival 20/21 à Leuven et directeur artistique de la section "Transit" du même festival, dédiée à la création récente.

Agenda for this project

November 2018
  • Date Show Location
  • Fri 02.11 Einstein on the Beach Concertgebouw - Brugge - Belgium

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Sun 04.11 Einstein on the Beach  Philharmonie Essen - Essen - Germany

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
May 2019
  • Date Show Location
  • Wed 22.05 Einstein on the Beach De Doelen - Rotterdam - Netherlands

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Thu 23.05 Einstein on the Beach Muziekgebouw - Eindhoven - Netherlands

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Fri 24.05 Einstein on the Beach De Oosterpoort - Groningen - Netherlands

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Sun 26.05 Einstein on the Beach Palau de la MusicaTeatro Arriaga Antzokia - Bilbao - Spain

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Mon 27.05 Einstein on the Beach Palau de la Musica - Barcelona - Spain

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Wed 29.05 Einstein on the Beach de Singel - Antwerpen - Belgium

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Fri 31.05 Einstein on the Beach Vredeburg - Utrecht - Netherlands

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
June 2019
  • Date Show Location
  • Sat 01.06 Einstein on the Beach De Vooruit - Gent - Belgium

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Tue 04.06 Einstein on the Beach Théâtre d'Orléans - Orléans - France

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Wed 05.06 Einstein on the Beach Kaaitheater - Brussel - Belgium

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
September 2019
  • Date Show Location
  • Fri 27.09 Einstein on the Beach Festival Musica - Strasbourg - France

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more
  • Sun 29.09 Einstein on the Beach   - BRNO - Czech Republic

    Einstein on the beach [musicians at work]

    Philip Glass, concert version. Ictus Ensemble, Suzanne Vega, Collegium Vocale Gent, Germaine Kruip read more