Micro Breath of a Blue Lung draws on the vocal, percussive and resonant dimensions of large marine mammals.
A 45-minute work consisting of a constellation of miniatures, it explores the timbral world of cetacean sounds, whose echoes reappear in Machiavelli’s sound-making devices. During the performance, these devices are played by the performers. But each instrument leads a sonic life of their own – before and after the concert, they can be encountered as autonomous sound objects in an installation.

Processes of shaping and reshaping lie at the heart of Machiavelli’s practice. For several years, his work has centred on instrument building, DIY methods, and the development of new instruments as alternative sound surfaces, uncharted realms of sonic exploration. The objects, technologies and concepts he creates are not merely tools for producing sound: they invite performers and listeners alike to actively engage with the music as participants in a transformative musical practice.

Micro Breath of a Blue Lung laat zich inspireren door de vocale, percussieve en resonerende karakteristieken van grote zeezoogdieren. Het is een werk van 45 minuten, opgebouwd uit een constellatie van miniaturen. Het verkent de klankwereld van de geluiden van grote walvissen, waarvan de echo’s lijken op te duiken uit wonderlijke klankmachines. Tijdens de voorstelling komen deze machines tot leven dankzij de uitvoerders; voor en na het concert blijven ze functioneren als autonome geluidsobjecten, elk met een eigen sonisch leven.

Processen van opbouw en afbraak staan centraal in Machiavelli’s praktijk. Al enkele jaren draait zijn werk rond instrumentenbouw, doe-het-zelfmethodes en de ontwikkeling van nieuwe instrumenten als alternatieve klankoppervlakken, nieuwe plekken voor klankonderzoek. De objecten, technologieën en concepten die hij creëert zijn geen loutere hulpmiddelen om geluid te produceren: ze nodigen zowel uitvoerders als luisteraars uit om zich actief, met hun geest en hun lichaam, tot de muziek zelf te verhouden.

Micro Breath of a Blue Lung s’inspire des dimensions vocales, percussives et résonnantes des grands mammifères marins. C'est une œuvre de 45 minutes, un assemblage obtenu à partir d’une constellation de miniatures. Elle explore l’univers timbral des sons des grands cétacés, dont les échos semblent nous apparaître à travers de prodigieux dispositifs sonore. Pendant la représentation, ces machines prennent vie grâce aux interprètes ; avant et après le concert, elle continuent d'agir en tant qu’objets sonores autonomes, chacune doté de sa propre vie sonore.

Les processus de montge et de démontage sont au cœur de la pratique de Machiavelli. Depuis plusieurs années, son travail s’articule autour de la fabrication d’instruments, des méthodes de bricolage et du développement de nouveaux instruments, sortes de "surfaces sonores alternatives", lieux inédits d’exploration du sonore. Les objets, technologies et concepts qu’il crée ne sont pas de simples outils de production de son : ils invitent tant les interprètes que les auditeurs à engager activement leur esprit et leurs gestes dans la musique elle-même.